Journalist | Schrijver
“Terwijl ik dit schrijf, hoop ik zo dat er straks geen figuren door politiedranghekken breken om waxinelichtjes en teddyberen neer te leggen. Dat er morgen geen files dagjesmensen naar De Plek rijden, campingstoeltjes, thermosflessen koffie en gevulde koeken in de achterbak.”
Mijn column over de zoektocht naar Ruben en Julian is in zijn geheel hier te lezen op mijn kanaal op De nieuwe Pers. Abonneren kan via de app of de site.
“Mag mevrouw Van Geest die ooit historica was en nu de Teletubbies niet eens meer uit elkaar kan houden, echt niet gaan omdat de dokter niet durft?
Mag meneer De Jong die altijd stijlvol in driedelig grijs gekleed ging en nu volslagen seniel dagelijks zijn broek volschijt, niet sterven vanwege de doodsangst van de dokter?
En wie is er dan schijteriger? De dokter? Of meneer De Jong?”
De KNMG wil een aanscherping van de Euthanasiewet. Ik schreef er een column over. Lees hem in zijn geheel op mijn kanaal op De nieuwe Pers. Abonneren kan via de app of de site.
“Had ik in mijn nakie een rondje door een stichtelijk gebedshuis gerend?
Had ik nageboetseerde babylijkjes in brievenbussen gepropt om duidelijk te maken dat abortus gemeen is?
Had ik in een anorexiakliniek 36 slagroomtaarten van drie meter hoog laten bezorgen?
Niets van dat al. En toch was ik de provocatie van de dag.
Ik had het namelijk gewaagd om in het Volkskrant Magazine te schrijven dat ik af en toe verlang naar kinderopvang op vakantie.
Twitter ontplofte.”
Lees het hele stuk hier gratis op mijn DNP-kanaal.
“Achttien jaar geleden was ik de vriendin van Willem-Alexander.”
Lees de hele column hier (vandaag gratis Koningsdagcadeau, ook ter promotie van het nieuwe columnkanaal op De Nieuwe Pers!).
“Potsierlijk was een understatement. De witte doodskist met gouden handvatten lag in een koets die nog het meest weg had van een ontplofte slagroomtaart. Het paard ervoor, ook wit uiteraard, leek er met zijn grote ogen bijna verontschuldigend bij te kijken. Ze gleden langzaam onder mijn raam door. Het lijk, de koets, het paard en maar liefst zeven witte limousines met witgeklede en goud beoorbelde familieleden en vrienden er in.”
Lees de hele column op mijn kanaal op De nieuwe Pers. Abonneren kan via de app of de site.
“Ik ben dus schuldig. Dat John Ewbank met een doos tissues op de bank zit te snotteren, zijn vriend Marco constant aan de lijn heeft die hem liefdevol “Afscheid nemen bestaat niet toefluistert”, dat Ali W geen drie vingers in de lucht meer durft te steken en dat Trijntje en consorten niet meer voor Queen B en aanstaand King WA meerstemmig durven te kwelen dat ze van stamppot in de ochtend houden. Allemaal mijn schuld.”
Lees hier verder (vandaag gratis, joechei! En neem daarna gewoon lekker een abonnementje, joh!).
