Open bak
Theater de Engelenbak is me lief, zeer lief. Ik speel er al sinds mijn veertiende in allerlei theaterstukken (hoogtepuntje: de voorkant van Jantje de ezel, iemand moest het doen.), heb er menigmaal op de bar mogen dansen, de toneelstukken die ik schreef gingen er in premiere en om het af te toppen mag ik er zo nu en dan de Open Bak presenteren. De Open Bak is een instituut: een theateravond waar alles mag en alles kan en waar iedereen die meent thuis te horen op een podium een kwartier lang zijn kunsten mag vertonen. Een instituut waar Youp van ‘t Hek, Paul de Leeuw en Maarten van Roozendaal ooit begonnen, maar waar ook menige theaterambitie in de knop gebroken werd.
Eind november was het weer aan mij om de avond aan elkaar te praten. Er waren danseressen, moeilijk kijkende jongens met gitaren, valszingers (oké: heel erge valszingers) en cabaretiers. De presentator van de avond mag altijd een kleinkunstclassic kiezen, hét kleinkunstliedje dat hij of zij graag opgevoerd ziet. Ik moet toegeven: ik was in die weken een tikje ontoerekeningsvatbaar. Mijn tweede zoon was net geboren en ja, ik was één wandelend hoopje sentiment. Vandaar dat ik Erris van Ginkel ’Slaapliedje’ van Acda en De Munnik liet zingen. Hier is het nog te horen.
Het was een lieve, zeer lieve avond.
BV Geluk
Op 17 november gaat in de Engelenbak in Amsterdam het toneelstuk BV Geluk in premiere, dat ik samen met Erris van Ginkel schreef voor Theatergroep Toetssteen.
Het stuk draait om Jack die de afgelopen jaren keihard heeft gewerkt bij een bank in particulier eigendom. Hij beheerde een aandelenportefeuille van honderden miljoenen en behaalde ongekende rendementen. Dat bleef niet onopgemerkt. Jack was hot. Werd geregeld geïnterviewd door allerlei vermogenskrantjes en schreef het in kleine kringen zeer populaire standaardwerk ‘Slapend Rijk’. Toen kwam de crisis. Nu werkt hij bij een andere grote bank. Maar hij is zijn touch kwijt. Hij kan het niet meer. ’s Nachts in zijn dromen spoken de klanten die al hun geld kwijtraakten.
Smet
In 2010 schreef ik voor Theatergroep Toetssteen de voorstelling ‘Smet’.
Het leven is goed en overzichtelijk, hier in de Vinexwijk. Zo’n fijn buurtje waar je nog weet wie er naast je woont, waar je aan de heg een praatje met de buurman maakt, waar je barbecuet in de zomer en Sinterklaas viert in de winter. Een smetteloos bestaan. Toch is Joris niet gelukkig. Hij zoekt vruchteloos naar uitwegen, naar manieren om zijn leven een andere energie te geven.
Dan komt er een nieuwe bewoner in de straat: Rob. Rob heeft de hele wereld over gereisd, hij is charmant, belezen en goed met zijn handen. Rob ontpopt zich al gauw tot de vertrouwenspersoon van zowel Joris als zijn vrouw Lidia, hun kinderen en de fijne buurtjes. Maar dan steekt een gerucht de kop op. Er klopt iets niet aan Rob.
